• Oqbit, Kokob en hun bijna vierjarige dochtertje Delina uit Eritrea.

    Marc Moussault

De lange weg uit Eritrea

Bauwine Meijer

Allerlei administratieve zaken regelen, een zorgverzekering afsluiten, gas, licht en water regelen, een huisarts en tandarts zoeken... wanneer je ons land niet kent en de taal niet spreekt, red je dat allemaal niet zonder hulp.

Oqbit (24) en zijn bijna vierjarige dochtertje Delina uit Eritrea zijn vaak geziene gasten op het spreekuur van VluchtelingenWerk in 't Veld. Delina is een gezellig kletsertje. Haar vader lacht regelmatig om haar leuke opmerkingen. Steevast volgt er dan een dikke knuffel. Een mooi tafereel dat menige glimlach oproept. Aan niets is te merken dat deze vader de eerste drie levensjaren van zijn dochter heeft gemist.

Toen Oqbit bijna vier jaar geleden uit Eritrea vertrok was Kokob (22) acht maanden zwanger van Delina. Hij kon toen nog niet weten dat het ruim drie jaar zou duren voor hij zijn dochter voor het eerst in de armen kon sluiten.

KAPOTTE BOOT Oqbit vertelt: "Het was heel moeilijk, maar ik moest gaan, het werd te gevaarlijk in Eritrea. Eerst ben ik naar Sudan gevlucht en daarna ben ik met een vrachtwagen meegereden naar Libië. Vanuit Libië ging hij met een kapotte boot naar Italië. "We zaten met wel driehonderd mensen op de boot, ik heb ook veel mensen dood zien gaan." Eenmaal in Italië aangekomen reisde Oqbit alleen verder per trein naar Duitsland, om uiteindelijk uit te komen in zijn gewenste land: Nederland. Dat was halverwege oktober 2015.

Voor Oqbit begon zijn verblijf in Nederland in Ter Apel, waarna hij nog in vier asielzoekerscentra terecht kwam. Winkel werd in maart 2017 zijn eerste woonplaats. Ruim een jaar woonde hij hier alleen, in afwachting van de gezinshereniging met zijn vrouw Kokob en dochtertje Delina.

GESCHIKTE WONING Toen zij eind februari 2018 in Nederland aankwamen, moest het gezinnetje nog even wachten op een geschikte woning. Oqbits huis in Winkel was niet groot genoeg. Gelukkig kwam er in 't Veld wel een geschikte woning vrij, zodat ze een maand later met z'n drieën een frisse start konden maken in een nieuwe woonplaats.

TIMMERMAN In Eritrea was Oqbit timmerman, een beroep dat hij in Nederland dolgraag weer zou willen oppakken. De huizenbouw trekt hem het meest. Zijn vader was timmerman en van hem leerde hij het vak. Samen bouwden ze huizen in het kleine dorp in Eritrea, waar ze woonden. Vorige maand deed Oqbit zijn luisterexamen Nederlands voor de inburgering. Het Nederlands leren gaat ook heel goed, al blijft hij het een heel moeilijke taal vinden. De verschillen met zijn moedertaal Tigrinya zijn enorm. Gelukkig lukt het Oqbit om af en toe te tolken voor zijn landgenoten tijdens het spreekuur van VluchtelingenWerk.

KINDERDAGVERBLIJF Ook Kokob doet goed haar best met Nederlands en ze weet al wat ze graag wil in de toekomst. Zij ziet zichzelf het liefst werken bij De Keet, het kinderdagverblijf waar Oqbit en Kokob hun dochtertje Delina twee dagen in de week naartoe brengen, als zij naar de inburgeringscursus van Fiolet in Schagen gaan.

HAAR EERSTE WOORDJES En dan is er nog de kleine Delina. Al na een paar weken wenste Delina iemand die niesde 'gezondheid' in vloeiend Nederlands. Van Oqbit leerde zij haar eerste woordjes Nederlands in een rap tempo. Ook de twee dagdelen kinderopvang en twee dagdelen peuterspeelzaal per week maken dat Delina al veel Nederlandse woorden lijkt op te pikken.

NOG VEEL SNELLER Als zij straks in januari haar eerste stappen op de basisschool in 't Veld zet, zal het nog veel sneller gaan met haar ontwikkeling. Kinderen leren snel. Zodra kinderen van vluchtelingen in Nederland aankomen, wordt er opvang of school voor hen geregeld.

Kokob en Oqbit voelen zich inmiddels goed thuis in 't Veld en ze zijn vooral erg blij met hun buren. Ze zijn erg aardig en bieden vaak hulp volgens Oqbit. Ze voelen zich ook veilig in Nederland. "Nederland is veilig, voor iedereen is hier plaats. Alle mensen met al hun verschillen mogen hier wonen." Ook Delina begint te wennen in Nederland.

ANGST NOG DIEP Oqbit merkt aan haar dat er nog angst zit. "Ik liep pas met haar een stukje en toen kwamen we langs een groot bedrijf. Ze wilde niet meer verder, zei dat de politie daar is. Ook 's nachts lijkt ze nog wel eens bang. Ze denkt dan dat de politie haar komt halen." Gelukkig heeft ze vaak veel plezier met de kinderen van De Keet. Vriendjes en vriendinnetjes in overvloed. Ze is vrolijk en zingt wat af. Zij gaat het vast redden in Nederland!