Aangewaaid

Gras

In een gerespecteerd dagblad stond onlangs de uit de mond van een in klassieke outdoor outfit (van overigens uitstekende kwaliteit) gekleed persoon opgetekende uitspraak: "Gras is voor koeien en niet voor ganzen." Deze boude bewering bevreemdt mij, want behalve dat gras groen is en dit plantaardige materiaal menige prairie, pampa, poesta, steppe, taiga en toendra in verschillende samenstellingen stoffeert, is naar mijn mening gras bedoeld voor grazers. Wereldwijd. Denk aan paarden, bisons, rendieren, kariboes, herten, lama's, kamelen, zebra's, gnoes, buffels, antilopen, schapen, geiten, konijnen, hazen, cavia's en olifanten. Zomaar een greep uit louter en alleen grasconsumenten, of ze nu knabbelen, plukken of grazen. Eenden en ganzen horen daar ook bij. Haar of veren, als je gras eet, ben je een grazer. Dat is al zo sinds de derde dag toen de aarde de eerste grasscheutjes voortbracht. Deze scheutjes van weleer vormen het prille begin van de wereld omvattende verspreiding van groene biomassa. Noodzakelijk als dagelijks voer voor de grazende diersoorten nadien. Ook vandaag de dag staat daartoe gras alle grazers ter beschikking. Gratis en voor niks. Er komt geen rekening aan te pas, het is kosteloos en zogezegd pro deo.

Het gras waarvan sprake is in bovenstaande quote gaat echter over eigendom. Bloot eigendom van een bedrijf, organisatie, maatschap, coöperatie of een andere nog niet genoemde rechtspersoon. En eigendom kan beschermd worden en dat gebeurt ook. Er is politie en er is compensatie voor schade aan gewassen. Zo ook voor schade aan gras dat strikt voor koeien is bestemd. Een uitstekende regeling met vast en zeker veel rompslomp, geharrewar, gehannes en bureaucratie. Het zij zo. Maar laat één ding duidelijk zijn: gras is voor grazers en wel vanaf dag drie.

Willem Messchaert, Kolhorn