• Menig sporter uit Anna Paulowna en omgeving bestelde de afgelopen dertig jaar een bakkie bij Yolanda...

    Cor Hoeben

Dág, Yolanda!

Maureen Bakker

ANNA PAULOWNA Wie na het sporten bij Veerburg een bakje koffie of een pilsje wilde, bestelde dat bij Yolanda Nieuwenhuizen. Maar liefst dertig jaar hét gezicht achter de bar. Nu neemt Yolanda afscheid: ze gaat met pensioen.

VUURDOOP "Jeetje, 1988, wat is dát lang geleden!" roept zij uit als ze het zich probeert te herinneren. Ze had gewoon gereageerd op een vacature en begon met een nul-uren contract. Stond achter de bar en moest verder opruimen in de sporthal en kleedkamers checken. Maar de eerste werkdag herinnert ze zich ineens goed: "Ik weet het weer! Er was een feestavond voor de brandweer bij Veerburg. Het was echt hartstikke druk en het was al drie uur voordat ik klaar was. Ik dacht: 'poeh, is dit nou mijn nieuwe werk?' Het was een vuurdoop, letterlijk", lacht ze.

CONTACT In die tijd was Veerburg nog een stichting. Ze stonden met zijn tweeën achter de bar. Het werk bestond uit het achter de bar staan, bestellingen doorgeven en eventueel extra personeel regelen bij een grote activiteit, zoals de jaarlijks terug kerend bloemendagen, musical uitvoeringen van APART en zaalvoetbal- of judotoernooien. Yolanda genoot er altijd van als er iets groots te beleven was: "Ik vond het altijd erg gezellig, als er veel mensen waren." Maar ook op de gewone dagen genoot ze ook van het contact met mensen. "Ik vond het altijd wel gezellig. Het is ook geen kroeg, met elke dag dezelfde mensen aan de bar. In Veerburg was elke avond anders: voetballers zijn wel weer anders dan korfballers. Uiteindelijk weet je wel precies wie er een kopje koffie drinkt en wie drie pilsjes wil. Ik kende iedereen en dat is altijd leuk geweest."

FOETSIE Nooit meer zal Yolanda een avond, lang geleden, vergeten. Iedereen was weg en zij moest de kleedkamers checken of er nog spullen lagen. Ineens hoorde ze iets: "Met veel bombarie en alle lampen aan ging ik een kleedkamer binnen. Was daar een vrijend stelletje! Ik schrok me rot, maar zij schrokken nog veel harder. Snel broek aan en foetsie…., schatert ze. Ze heeft in Veerburg vier uitbaters meegemaakt, waarvan de laatste Pieter Boontjes was. Sinds een tijdje had Yolanda een vast contract voor gemiddeld twintig uur per week. Dat betekende dat ze in de winter wel dertig uur per week de bar bezette en in de zomer amper, omdat de sporthal dan dicht was. "Dat was een voordeel: ik was in de zomer maar weinig aan het werk en hoefde mijn baas nooit vrij te vragen voor zomervakanties." Maar het werk kende ook minder leuke kanten: zoals het schoonmaken als iedereen weg was. "Tja, ik denk dat niemand dat echt het leukste vindt, maar het hoort erbij."

RUSTIG De laatste jaren was het minder druk geworden. Er waren minder evenementen in de hal en dat vond Yolanda jammer. Maar vrijdag 13 april werd ze ineens onverwacht in het zonnetje gezet door de spelers en coaches van bijna alle thuisspelende teams: ze kreeg rijkelijk bloemen en geschenken. "Dat vond ik heel erg speciaal", blikt Yolanda terug. Er zijn genoeg andere leuke herinneringen om op te teren: "Zoals de slotavonden van musicalvereniging Apart, altijd een feest!" Wat ze nu gaat doen? "Ik hou van tuinieren en wil op vakantie, maar heb verder geen grote plannen. De verplichting is weg dat is lekker. En ik ga zeker nog regelmatig terug naar Veerburg, maar nu vóór de bar..!"